Felicytologia
Samo słowo wywodzić będzie się po części z języka łacińskiego i w bezpośrednim tłumaczeniu oznaczać szczęście. W przypadku nauk filozoficznych jest to teoria, która będzie dotyczyła kształtowania w pełni szczęśliwego życia. Dodatkowo jeden z działów etyki, który stawiać będzie przed sobą pytanie o sposób życia, który da pełne szczęście i nie pozwoli popaść w stan nieszczęścia i negatywnych emocji. Felicytologia to zbiór twierdzeń, przekazów oraz prac filozofów i innych retoryków, które dotyczyć będą sposobów dążenia do szczęścia oraz w jaki sposób możliwym będzie czerpanie radości z życia. Zasadniczo zagadnieniem szczęścia zajmował się Arystoteles, w starożytnym Rzymie był to natomiast Seneka. Na kształtowanie się samego pojęcia miały wpływ prace takich ludzi jaki świętego Augustyna, czy też Tomasza z Akwinu i wielu, wielu innych tym właśnie podobnych elementów. Inne z poglądów mówić będą o dwóch rodzajach sposobów dochodzenia do szczęścia, a mianowicie nagłej felicytologii, która będzie niespodziewaną i dotyczącą przede wszystkim jednostki oraz powolną inaczej zwaną ewolucyjną, która wypracowywaną jest przez każdą z cywilizacji oraz kultur z osobna, na której całokształt wpływ będą miały kolejne wieki oraz kolejne pokolenia. Felicytologia dąży do osiągnięcia pełni szczęścia, czyli sytuacji w której zaspokojone są w pełni podstawowe i bardziej zaawansowane pragnienia jednostki, inaczej stan ten będzie można określić mianem homeostazy.